Το νερό στη θρησκεία, στους μύθους και τις παραδόσεις-Βιβλίο

Όταν το νερό κοιμάται

Σε μερικά μέρη της Ελλάδας πίστευαν ότι το νερό κοιμάται μια ώρα κάθε νύχτα, στα ποτάμια και στις βρύσες, μένοντας ακίνητο. Όποιος θελήσει τότε να πιει, πρέπει να το ταράξει με το χέρι του για να το ξυπνήσει, γιατί αλλιώς το νερό θυμώνει και μπορεί να του κάνει κακό.

Εκπαιδευτικό πακέτο
«Ένα κουτί γεμάτο νερό»,
εκδ. Καλειδοσκόπιο, Αθήνα, 1999

Δες εδώ; Το νερό στη λαϊκή παράδοση.

Το νερό στον χριστιανισμό

H βάπτιση του Xριστού (1120-1170), Mονή Παντελεήμονος, Άθως, Zωγραφική Bυζαντινών Xειρογράφων, Eκδοτική Aθηνών
H βάπτιση του Xριστού
(1120-1170), Mονή
Παντελεήμονος, Άθως,
Zωγραφική Bυζαντινών
Xειρογράφων, Eκδοτική
Aθηνών

Το καθαρό και διάφανο νερό συνδέθηκε στενά με τη λατρεία του χριστιανισμού.  

Είναι ο αγιασμός που φυλάμε δίπλα στο εικονοστάσι. Με αυτό μας ραντίζει ο ιερέας στην αρχή κάθε μήνα, στην αρχή της σχολικής χρονιάς και σε κάθε καινούριο ξεκίνημα στη ζωή μας.

Ακόμα είναι το νερό του Ιορδάνη, όπου βαφτίστηκε ο Χριστός από τον Ιωάννη το Βαπτιστή, αλλά και το νερό της κολυμπήθρας, που ξεπλένει κάθε νέο χριστιανό από το προπατορικό αμάρτημα.

Δες εδώ απο το βιβλίο των Θρησκευτικών: Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος

Οι Νύμφες στην ελληνική Μυθολογία

imgc0_022Οι Νύμφες, θεότητες των γλυκών νερών, ήταν κόρες του Δία. Συνήθως όμως θεωρούνταν κόρες του θεού-ποταμού της περιοχής. Κατοικούσαν κοντά στους ποταμούς αλλά και στα βουνά από όπου πηγάζουν οι ποταμοί. Έτσι, έχουμε τις Ορεστιάδες (Νύμφες των δασών), τις Ναϊάδες (Νύμφες των ποταμών και των πηγών) και τις Αμαδρυάδες (Νύμφες των δένδρων). Οι Ναϊάδες ζούσαν σε σπήλαια κοντά στις πηγές των ποταμών, αλλά και κάτω από αυτούς και τότε έπαιρναν το όνομα του ποταμού.

 

 

Sea

1 Συζητήστε στην τάξη:

 

  • Σε ποιες άλλες λατρευτικές εκδηλώσεις χρησιμοποιείται το νερό στην Εκκλησία;:

Αγιασμός των υδάτων
Αγιασμός των υδάτων

  • Ξέρετε μήπως για τη χρήση του νερού σε άλλες θρησκείες;

  • Για ποιο λόγο οι αρχαίοι Έλληνες λάτρεψαν τις πηγές, τα ποτάμια και τις λίμνες σαν θεότητες;

   Από την αρχαιότητα ως σήµερα, ο άνθρωπος αντίκρισε, γνώρισε, κατανόησε και συνειδητοποίησε την ιδιαίτερη σηµασία του νερού. Το θεώρησε µήτρα και σύµβολο ζωής, στοιχείο αναγκαίο για την ύπαρξή του, παράγοντα ευγονικό, αναπαραγωγής, αστείρευτη πηγή ζωής (αθανασίας), πηγή πνεύµατος, ευλογία και δώρο της φύσης και του θεού, µέσον καθαρµού, εξαγνισµού, ιαµατικό, υπέρτατο αγαθό. Γι’ αυτό το θεοποίησε και το έκανε αντικείµενο λατρείας, συνδεδεµένο απόλυτα µε τη γέννηση, τη ζωή και το θάνατό του (πρώτο λουτρό νεογέννητου, βάπτιση, πρώτο νερό νιόνυµφης, πλύσιµο νεκρού, ράντισµα τάφου). Στο νερό πρωταντίκρισε ο άνθρωπος το δικό του πρόσωπο, στο νερό καθρεπτίστηκε, γνώρισε τον εαυτό του, ήρθε ενώπιος ενωπίω, ένιωσε κι ανατρίχιασε στην πρώτη επαφή µε την αυτογνωσία

 

  • Ψάξτε στο χάρτη της Ελλάδας τις λίμνες και τα ποτάμια της περιοχής σας που έχουν αρχαίο όνομα. Μπορείτε να βρείτε και το μύθο που τα συνοδεύει; Αναζητήστε πληροφορίες σε διάφορες πηγές, όπως εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, διαδίκτυο και γράψτε λίγα λόγια γι’ αυτά στο τετράδιό σας.

 

Sea